nasıl anlatmalı bimemki?dünden yada geçmişten neler kaldı elimizde

neleri taşıdık,neleri koruyarak geldik bu güne.aslında hep yarına bakan biri

olarak acaba gerilere bakmak ne kadar doğru?bunu hiç düşünmedim,düşün-

semde böyle yaşamak işime geldi sanırım.

                benim dünden bugüne taşıdığım en güzel şey:sanırım yaşamadığım

çocukluğum olsa gerek.ve diyorumki iyiki o çocukluğumu taşıyarak bu güne

gelmişim.keşke herkes çocukluğunu yaşatarak bu güne gelse idi,ne kadar iyi

olurdu diye düşünüyorum.nedenmi:çünki çocukluk saflık demek.çocukluk

çıkarsızca paylaşmak demek.çocukluk özgürlük demek.çocukluk beklemeden

sevmek demek.bunların hepsini bir çerçevede bulmak o kadar zorki.bunu ancak

insan çocukluğunda buluyor.sonrasında çıkar,imtiyaz,ayrıcalık,sevgisizlik.

                    bence biraz düşünün ve içinizdeki o çocuğu bulun ve onu yaşatın.

onunla barışık olun  daha doğrusu onunla arkadaş olun.göreceksinizki

dünya daha güzel.

                        nice sevgilere.